نمی خواهم،
تکراری باشم،
از هجاهای بر باد نشسته و
انتظارهای تهی.
یا،
اشکی باشم،
به گاه بهار و
یک فصل تمام، جای تو ببارم.
یا،
وهمی باشم،
سرخ، به رنگ عشق.
می خواهم،
دریچه ای باشم،
گشوده:
که بال تو را بگشاید،
چون لرزش بال پرنده ای عاشق.
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387 توسط سوزان یگانه
|
