
بر فراز،
بی کلام ایستادم.
جهان چه کوچک می نمود.
احساس چه کوچک می نمود.
اوج ، چه پست می نمود.
برفرازِ خودم،
بی کلام ایستادم.
غریبه ای،
به رنگ هولناک زمین.
من،
چه کوچک بود.
نوشته شده در پنجشنبه دهم بهمن 1387  توسط سوزان یگانه
|

بر فراز،
بی کلام ایستادم.
جهان چه کوچک می نمود.
احساس چه کوچک می نمود.
اوج ، چه پست می نمود.
برفرازِ خودم،
بی کلام ایستادم.
غریبه ای،
به رنگ هولناک زمین.
من،
چه کوچک بود.